Home

Een stichting is geboren!

Hallo allemaal,

Kom ik jullie toch nog een keer storen via mijn weblog..

Even bij het begin.
Jullie weten allemaal dat ik begin juni terug ben gekomen uit Zuid-Afrika.
Eind augustus kreeg ik droevig nieuws.
Be More stop met het ondersteunen van projecten in Port Elizabeth. Dit omdat er te weinig vrijwilligers zich opgeven om naar de projecten te gaan.
Dit houd in dat ook het project Ubomi Obutsha niet meer wordt ondersteund.

Ik vond dit echt geen leuke mededeling maar wist niet wat ik kon doen.
Begin september kreeg ik dan ook een mooie mail van Kim. Kim is ook een ex-vrijwilliger en wilde net zoals ik het er niet bij laten zitten.

15 oktober hebben we, met nog meer mensen die hun hart bij Ubomi Obutsha hebben verloren, vergaderd. De uitkomst van deze vergadering is dat we een stichting wilde gaan opzetten.
Op deze manier willen we Ubomi Obutsha financieel gaan ondersteunen!

Het afscheid is genomen..

Hier zit in dan in een hotelkamer. Ik voel me een beetje verloren. Het is erg fijn om mijn ouders weer te zien en ook te weten dat ik Tim heel snel weer kan knuffelen.
Maar ik heb net met een vriend van de afgelopen tijd gebeld, ik mis het nu allemaal al. Ubomi Obutsha, de kindjes en de vrienden die ik hier heb gemaakt. Kon ik ze allemaal nog maar even een knuffel geven!


**De laatste dagen**
De laatste dagen op het project zijn echt raar. Je weet dat je afscheid moet nemen maar zo voelde het helemaal nog niet. Ik was nog volop bezig met alle activiteiten die moesten gaan plaats vinden. Ook toen mijn ouders er waren was ik nog gewoon bezig met alle activiteiten.

De laatste week is ingegaan.

Nu is het dan echt zover. Mijn ouders zitten vlakbij, woensdagavond ga ik ze ophalen. Daarna nog maar twee project dagen te gaan. Ik ben erg benieuwd wat mijn ouders er van gaan vinden.
 
**Afscheid**
Afgelopen vrijdag was het dan zover, het eerste afscheid moest genomen worden. Ik zag er enorm tegenop!
Vuyisile lijd de teensclub en heeft dan ook veel lieve woorden namens de groep tegen mij gezegd. Daarna was het mijn beurt om even een woordje te zeggen. Dit ging nog best goed al zeg ik het zelf.
De teensclub is de groep waar ik het minste mee te maken heb gehad. Toch vond ik het erg bijzonder, ik kreeg veel knuffels en lieve woorden van degene die ik het meeste heb gesproken.
 
Ook werd er spontaan een groepsfoto gemaakt! Echt ik werd ook overdonderd hoor.
Hier kwam een jongen naast mij staan ik heb hem geholpen met wiskunde een tijdje terug.

De tijd gaat veel te snel!!

Image

**Mensen**
De tijd hier gaat echt veel te snel. Nog maar ander halve week en dan ben ik klaar bij Ubomi.
De eerste maand leer je het project kennen en gaan de gesprekken ook vooral over wat je moet doen. De tweede maand wordt het al iets persoonlijker maar toch de kern van de gesprekken blijft Ubomi.  Nu maand drie, tja veel persoonlijke gesprekken en hele leuke..!
Nu leer je de mensen kennen en wil ik meer weten, meer samen leuke dingen doen en nog meer mensen leren kennen.
De weekendjes weg waren allemaal erg leuk. Maar de afgelopen drie weekenden ben ik in PE gebleven en heb ik vooral locals ontmoet. Met het ontmoeten van locals ontmoet je ook meer van de Xhosa cultuur. Dit vind ik stiekem nog leuker dan de weekendjes.

De kliniek

Image

**Naar de kliniek**
Vorige week woensdag gingen alle kindjes naar de kliniek omdat ze een vitaminepil en nog een of ander pil moesten krijgen. Ze konden me niet uitleggen wat dit voor een pil was.
Oké dan niet. Maar mijn mond viel ongeveer open van verbazing toen ik zag hoe deze werden gegeven.
Ze moesten blijkbaar opengeknipt worden. We waren met 41 kinderen dus een heel werkje.

Ga weg..

**Nieuwe vrijwilligers**
Zondag heb ik Kim van het vliegveld opgehaald omdat BeMore dit blijkbaar niet doet op zondag. Ik vond het zonde dat ze in een hostel moest gaan slapen. Vooral omdat ik drie lege bedden in het appartement had.
Ik vond het echt niet leuk op het vliegveld, voor degene die het programma HelloGoodbye kennen: Ik betrapte mezelf erop dat ik met tranen in mijn ogen naar de andere mensen stond te kijken. Mensen die elkaar hevig stonden te omhelzen. Voor te televisie zit ik al te huilen dus dit was echt even slikken. Maar goed na deze emo-momenten kwam Kim gelukkig snel en konden we naar huis. Gisteren is Tara aangekomen, deze zag ik toen ik thuis kwam na het project. Ze stonden al te koken! Echt lief, alleen niet voor 3 mensen. Echt, ze hadden boodschappen gedaan met het idee we hebben veel te weinig. Uiteindelijk hadden we een portie voor 6 personen. Dus morgen eten we de rest.
 
**Stappen**

Een week vol veranderingen.

Image

**Wisseling van huisgenootjes**
Weer een week voorbij en er zijn veel veranderingen gaande.
Eerst maar even over thuis (hier in PE).  Afgelopen week woonde ik hier nog met twee andere meiden, nu alleen. Ze zijn allebei ziek terug naar Nederland gegaan. Ik mis wel gezelligheid nu in huis maar het is ook wel even lekker om alleen te zijn.
Je bent altijd met mensen en je hebt eigenlijk geen tijd om jezelf even lekker te ontspannen.
Maandag komen de nieuwe vrijwilligers aan. Eerst zou alleen Kim bij mij op het project komen, nu komt er nog een nieuwe vrijwilliger Tara.
Ik ben erg benieuwd hoe zij het project gaan vinden. En ik denk dat ik zondag erg uitkijk naar hun komst want vijf dagen alleen in een huis is dan ook wel weer lang.
 
**Geven donatiespullen**

Apartheid

De afgelopen weken gaan erg snel. Veel veranderingen in het om het huis.
We hebben bijvoorbeeld een gate gekregen voordat we de trap oplopen. Er schenen mensen onder de trap te slapen. Gelukkig heb ik hier nooit wat van gemerkt, misschien gaat dat ook een beetje moeilijk als je op drie hoog woont.
 
In huis zijn er ook veranderingen gaande, hier kan ik nog niet te veel over zeggen maar dat horen jullie wel zodra alles zeker is. (niets ernstigs voor mij).
 
**Paaseieren**
Afgelopen donderdag heb ik met de kinderen paaseieren geschilderd. Ik had gerekend op ongeveer 40 kinderen. Helaas hadden ze mij niet verteld dat de scholen vakantie kregen donderdag. Dit betekend dat dan veel kinderen van de educare niet komen. Ik had dus na 90 eieren gekocht te hebben 60 eieren met een hele barst.

Foto's van het afgelopen weekend!

Image

Hier een paar foto's van afgelopen weekend. Echt prachtige beest, dit zijn ze nog lang niet allemaal dit ik heb gezien. Alleen het zijn er te veel om nu te plaatsen.
Ik hoop dat jullie zo ook een beetje mee kunnen genieten.

Plannen voor het donatiegeld

** Cattle**
Deze komende twee weken is het thema Cattle of ook wel farm animals genoemd.  Vorige week waren alle andere vrijwilligers op Eveline en mij na weg of op vakantie. Daarom hebben wij met Noluthando en Sekiwe (de leidsters) de planning gemaakt. Ik heb afgelopen week maar 4 van de 5 dagen de warming-up en game gedaan en maar 3 creatieve activiteiten.
Op dat moment had ik het nog niet zo door maar eigenlijk horen wij de leidsters te ondersteunen. Nu nemen we ze al het werk uit handen. Maar goed even een manier vinden hoe dit aan te pakken.
Afgelopen woensdag heb ik wel een heel leuk spel bedacht. Kat & muis. Ik vermoed dat velen wel weten wat dit is.
Erg leuk alleen was niet alleen Uyathandwa de staarten aan het pakken maar deed iedereen dit. (of sommige kwamen de staarten bij mijn brengen). Dat was niet helemaal de bedoeling.
Maar de kinderen hadden lol en waren lekker aan het ravotten!
 

Een bijzondere dag voor de kindjes!

Image

De weken vliegen voorbij! Het is alweer week 5!!

**EDUCARE UITJE**
Vorige week woensdag was echt een bijzondere dag, we hebben namelijk alle kindjes van de educare meegenomen naar een speeltuin.
Voor ons ook een heel avontuur want het was maar afwachten hoe veel kindjes er zouden komen. Maandag waren er namelijk maar 9 kindjes van de educare, dinsdag 14 en tja woensdag..
Het waren er 40!! Echt super leuk dat bijna alle kindjes er waren.
 
Toen de bus voor kwam rijden lieten we alle kindjes een voor een de bus in gaan. Volgens mij was dit voor hun al een heel avontuur. De hele weg naar de speeltuin hebben ze liedjes gezongen en op de stoelen staan springen. Echt super gaaf om dat zo te zien. En eigenlijk hadden ze nog geen idee waar ze naartoe gingen.

Ik ben verliefd!

Image

Molweni, ninjani!
 
Vorige week ben ik verliefd geworden. Hij is 3 jaar oud en zijn naam is Athobile. Dus Tim wees maar niet bang!
Athobile is een van educare kindjes. Met dit kindje heb ik het meeste, hij komt al op mij af als ik hem alleen al aankijk. Ook zal spreek ik geen Xhosa, ik heb een gevoel dat hij mij vertrouwd. Hij wil dan ook graag geknuffeld worden of met mij dansen.
Vorige week maandag kreeg ik mijn eerste kusje van hem. Niet zomaar één maar een afscheidskusje want Athobile ging naar huis. Ik schrok er eerst een beetje van omdat ik hem eerst alleen maar gedag zei. Maar ik vond het echt super LIEF!!
Dinsdag kwam hij met zijn armpjes wijd naar mij toe gerend en zei iets in het Xhosa en gaf mij opnieuw een kusje. Dus voor mij staat het nu vast, ik ben verliefd!
 

Cultuurverschillen!

Weer een berichtje van mij. Het is ondertussen al weer een week geleden. Ik heb weer veel nieuwe dingen gezien.
 
Vorige week maandag was het een nationale vrije dag, dus waren we ook vrij (al stonden we wel om 14.00 uur voor een dichte deur, want wij dachten dat de kidsclub wel door zou gaan).
Toen hebben we maar even een drankje gedaan in de stad met zijn vieren. Ook leuk.
 
Dinsdag begonnen mij andere dingen op te vallen. Het is niet alleen maar leuk om met die kinderen te spelen.  En het is ook niet alleen maar bijzonder. Wat mij nu begint op te vallen is cultuurverschillen. Dit nog niet eens zo zeer bij de kinderen maar bij de mama’s (de lokale vrijwilligers).
Ik zal kort proberen te omschrijven wat ik heb gezien.

De eerste week in Kwazakele (naam van het township)

Image

Mijn eerste week op het project zit erop. Erg leuk al die kindjes. Ik zal straks foto’s op mijn weblog te zetten om jullie ook een beeld van het Ubomi Obutsha centrum te geven.
 
Erg leuke week gehad. Veel nieuwe dingen geleerd, vooral met de educare kinderen. Deze zijn in de leeftijd van 2 tot ongeveer 5. Leuk joh..
 
Het is hier normaal, dat als iemand je vader of moeder kan zijn dat je die mama of tata noemt. En als iemand je broertje of zusje kan zijn noem je die buttie of cissie.
Wel vreemd ik hoor dus de hele dag tot 2 uur in de middag mama..! Haha, maar van die kids kan je dat natuurlijk wel hebben.
 
Ook heb ik nu twee keer de soupkitchen meegemaakt, echt het blijft gek hoeveel kinderen er komen voor een kopje soep en een broodje.

De eerste foto's

Image

Hieronder de eerste foto's in Zuid Afrika.

Alle berichten

Imke van der Hooft

Name: Imke van der Hooft
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Ubomi Obutsha van 14 mrt 2011 tot 03 jun 2011

Over mij:

Momenteel ben ik net afgestudeerd verpleegkundige en ik zie nu de kans om vrijwilligers werk te gaan doen. Om toch een

Meer...