Een week vol veranderingen.

**Wisseling van huisgenootjes**
Weer een week voorbij en er zijn veel veranderingen gaande.
Eerst maar even over thuis (hier in PE).  Afgelopen week woonde ik hier nog met twee andere meiden, nu alleen. Ze zijn allebei ziek terug naar Nederland gegaan. Ik mis wel gezelligheid nu in huis maar het is ook wel even lekker om alleen te zijn.
Je bent altijd met mensen en je hebt eigenlijk geen tijd om jezelf even lekker te ontspannen.
Maandag komen de nieuwe vrijwilligers aan. Eerst zou alleen Kim bij mij op het project komen, nu komt er nog een nieuwe vrijwilliger Tara.
Ik ben erg benieuwd hoe zij het project gaan vinden. En ik denk dat ik zondag erg uitkijk naar hun komst want vijf dagen alleen in een huis is dan ook wel weer lang.
 
**Geven donatiespullen**
Vanuit Nederland had ik al spullen meegenomen om als cadeau aan het project te geven. Onder andere ook een bal & sjaal van de supportersvereniging van Rohda Raalte.
Afgelopen donderdag heb ik deze cadeau gedaan. WAT IS DAT LEUK OM TE DOEN!!
De kids werden helemaal gek, ze wilden dan ook graag op de foto want daarna mochten ze even voetballen.
Vooral mama Sekiwe vond de sjaal erg leuk!
Ook heb ik ze vijf nieuwe stoelen, lijm & bellenblazen geschonken!
De knuffels die ik uit Nederland heb meegenomen geef ik op een van mijn laatste dagen omdat mijn ouders er nog wat meer mee nemen, zo kan ieder kind er één krijgen.
 
**Bellenblazen**
Zoals hiervoor beschreven had ik ook bellenblazen voor de kindjes gekocht. Thomas had mij hier in Nederland al over getipt dat de kids dit wel leuk zouden vinden. Bedankt Thomas!!
Nou en of ze het leuk vonden! Ik had er maar tien gekocht omdat ik veertig toch wel wat veel vond. Maar ze waren allemaal super enthousiast.
Voor mij was het vooral bijzonder om Owethu te zien lachen en blij te zien zijn. Dit meisje is heel gesloten en lacht niet tot heel weinig op het project, wanneer ze wordt opgehaald verschijnt er een grote lach op haar gezicht. Maar die lach was er ook bij het bellenblazen, wat GEWELDIG!!
 
**Oprichter Ubomi Obutsha Center**
Vorige week woensdag op Freedom day is Don, de oprichter van Ubomi Obutsha aangekomen. Dit is een oude man maar hij komt nog eens in de zoveel jaar kijken hoe het met het centrum gaat. Ik wist dat hij uit Amerika kwam maar als je het niet zou weten zou je het zo kunnen zien.
Hij heeft Pastor Monty meegebracht, zijn pastor. Deze heeft afgelopen donderdag op het centrum gebeden voor  en met ons. Ik zat in de library en ik had niet door dat ze dat gingen doen, dus vluchten was er niet meer bij. Achteraf was ik wel blij dat ik ben blijven zitten.
Ik was het totaal niet met alles eens maar het is wel heel bijzonder om te zien hoe deze mensen geloven in God.
Op een gegeven moment werd er gezegt: “Ik bedank niet jou Pastor Monty dat je gekomen bent maar ik bedank God dat hij jou de power heeft gegeven om ons dit te komen vertellen”. Voor mij werd toen erg duidelijk dat ik echt weinig geloof! Ik voel me wel een christen en zeker niet misplaatst op het centrum, maar ik voelde me op dat moment even niet lekker. Deze mensen leven voor God en doen alles voor een door God!!
Zondag ga ik naar een kerk in hetTownship. Ik ben benieuwd wat ik daar van ga vinden.
Ik vroeg het aan Vuysile, een lokale vrijwilliger, zijn ogen werden blij van geluk dat ik interesse heb in zijn kerk. Hier horen jullie vast meer over in mijn volgende stukje.
 
** Kleding uitdelen**
Afgelopen donderdag  heb ik gezien dat ze kleding aan het uitdelen waren aan de educare kids. Het was leuk om te zien, deze kinderen hebben echt wel door wat er gebeurd en wanneer ze iets zien dat ze wel willen hebben laten ze dat horen ook!
 
**Nieuw projectje**
Samen met de Duitse vrijwilligers hebben wij een nieuw projectje opgezet. Hier zijn we gisteren mee begonnen.  Craft Aftenoon heet het en het is precies wat de naam al zegt. We hadden een van de mama’s gevraagd of ze 10 kids van de soupkitchen naar ons door wilde sturen die belangstelling hadden voor een creatief middagje.
Nou we hadden super enthousiaste kinderen, we hebben alleen de uitleg gedaan, even gekeken hoe het ging bij het knippen en meer hoefden we niet te doen. (Ja opruimen maar dat hoort er geloof ik bij).
De kinderen waren zo enthousiast dat ze vandaag weer wilden komen. Nu hebben we daar geen ruimte voor op het project maar we zijn aan het kijken of we het niet op de dinsdag en donderdag kunnen doen na/tijdens de soupkitchen.
Wij denken dat de kinderen zo enthousiast zijn omdat ze nu bijna helemaal vrij hun gang kunnen gaan. Wij hadden het idee om een box te maken en hun deden de rest.
 
**Engels, Xhosa, Duits & Nederlands**
Volgens mij heb ik jullie al eerder verteld over twee Duitse vrijwilligers die ook op het project zitten. Nu ik al bijna twee en halve week (bijna) alleen naar het  project ga heb ik met deze meiden steeds meer contact. En leuk contact! Afgelopen woensdag zijn ze bij me blijven slapen en het was echt super gezellig. Wel is het nu moeilijk om de talen uit elkaar te houden.
Ik ben erg blij dat het met deze meiden zo goed klikt, nu voel ik mij zeker niet zo alleen in SA en op het project. Lena (een van de twee) bereid zich al voor op een Dutch wedding.. haha die kan gewoon niet wachten! Ik heb haar wel verteld dat het nog wel een tijdje kan duren maar goed daar luistert ze niet naar. Ze is al allerlei dingen aan het verzinnen hoe het zal gaan verlopen.
 
**Annelies **
Annelies, bereid je maar voor op een cultureel geschenk van mij aan jou! Ik heb het nog niet gekocht maar ik weet zeker dat ik het ga doen! Meer zeg ik lekker niet.
 

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Danielle

Wat leuk allemaal!!! Wel relaxed dat je alleen in dat huisje zit, maar dat lijkt me wel een beetje saai enzo. Wat schattig om te zien hoe ze bellenblazen!!!! :D

xxjes je nichtje Danielle

Marga

Hoi, hoi, Leuk om al je verhalen te lezen en dat je het een beeetje saai vindt in zo'n huis kan ik me enigszins wel voorstellen. Maar ach, je krijgt gelukkig nieuwe huisgenoten en dat levert vast weer een nieuwe vriendschap op. Leuk om de kinderen blij te zien, zo zie je maar wat een klein ding een kind gelukkig kan maken en daar doe je het tenslotte toch voor.
Veel succes nog enne............... wij hebben ook nog heel veel knuffels op zolder staan, dus mocht je later denken ik wil nog wat opsturen, denk aan ons.

Liefs Marga en Hans

Eveline

Leuk Imke om je verhaal te lezen! Zo ben ik toch nog een beetje betrokken bij het project...
Gelukkig gaat het je goed af nu je "alleen" bent over gebleven, sterk van je!
Wat leuk dat je de kinderen wat gedoneerd hebt en dat jullie een nieuw projectje hebben opgezet. Klinkt goed!
Veel succes en plezier nog en doe iedereen veel groetjes van mij,

Xxx Eveline

agatha

Hallo lieverd

Wat schrijf je weer een prachtig verhaal
En wat een mooie foto s
Papa gaat er vast een van gebruiken voor Rohda
Vind het spannend worden
en moet zo langzaam aan al vast beginnen met pakken
Maar we spreken elkaar nog wel
Oja dianne is vandaag 50 jaar en daar gaan we vanavond naar toe
Geniet nog en tot het volgende verhaal
Liefs mama

Dianne

Hoi Imke,

Wat een prachtig verhaal weer, wat een levenservaring doe jij op zeg. Vind het heel knap van je.Alle verhalen heb ik tot nu toe al gelezen van je. Ga zo door en geniet er nog lekker van.

Gr. Dianne

Imke van der Hooft

Name: Imke van der Hooft
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Ubomi Obutsha van 14 mrt 2011 tot 03 jun 2011

Over mij:

Momenteel ben ik net afgestudeerd verpleegkundige en ik zie nu de kans om vrijwilligers werk te gaan doen. Om toch een

Meer...