De tijd gaat veel te snel!!

**Mensen**
De tijd hier gaat echt veel te snel. Nog maar ander halve week en dan ben ik klaar bij Ubomi.
De eerste maand leer je het project kennen en gaan de gesprekken ook vooral over wat je moet doen. De tweede maand wordt het al iets persoonlijker maar toch de kern van de gesprekken blijft Ubomi.  Nu maand drie, tja veel persoonlijke gesprekken en hele leuke..!
Nu leer je de mensen kennen en wil ik meer weten, meer samen leuke dingen doen en nog meer mensen leren kennen.
De weekendjes weg waren allemaal erg leuk. Maar de afgelopen drie weekenden ben ik in PE gebleven en heb ik vooral locals ontmoet. Met het ontmoeten van locals ontmoet je ook meer van de Xhosa cultuur. Dit vind ik stiekem nog leuker dan de weekendjes.
Het jammere is dan ook, dat ik nu pas ontdek hoe leuk het is om mensen van andere culturen te leren kennen. Dit is een ding dat ik zeker een volgende keer anders zou doen.  Meer weekenden spenderen met locals en minder aan weekendjes weg. Reizen kan altijd nog!
 
**Naam**
Twee weblogs geleden vertelde ik dat ik opzoek was naar mijn Xhosa naam. En gevonden!! Mijn Xhosa naam is Onke. Dit betekend hetzelfde als mijn Nederlandse naam. Groot en allesomvattend.
Lekker makkelijk te onthouden en te schrijven. Gelukkig maar anders wordt het erg moeilijk onthouden. Ze blijven me gelukkig wel Imka noemen, dan weet ik in ieder geval dat ze mij bedoelen.
 
**Auto gewassen**
In mijn vorige weblog heb ik jullie verteld dat Vuyisile de auto erg vies vond. Nou een nieuwe primeur, deze maandag heeft hij de auto dan ook echt eigenhandig  gewassen. Van binnen en van buiten. Haha, echt! Het erge is nog dat we de auto binnen moesten zetten zodat hij kon stofzuigen.
Het was zo erg omdat nu alle mamma’s ook wisten wat er met onze auto aan de hand was. OEPS!!
 
Ik heb nu alleen wel een bevel mee gekregen. De auto moet minstens schoon blijven tot vrijdag. Is dit niet het geval dan wordt zondag ons hele huis/appartement overhoop getrokken. Dan neem ik de jongens namelijk mee uit, jullie weten wel het dagje uit. Hmz.. tja, best een opgave maar deze moet volgens mij nog wel te volbrengen zijn.
 
**Kliniek**
Afgelopen week ben ik opnieuw met Oyama naar de kliniek geweest. De muizenbeet heeft toch een kleine infectie achter gelaten. Alhoewel er toch weer luchtig over wordt gedaan in de kliniek.
Oyama kreeg een injectie in zijn bil. Het is dat ik vroeg wat hij kreeg anders werd er niets verteld. Het was een anti bioticum.
Oyama werd opgepakt door de mama die mee was en werd op de behandeltafel gelegd. Zonder uitleg, zijn broek werd naar beneden getrokken en de spuit werd er zo ingezet.
Natuurlijk begon deze grote bink te huilen.
Logisch, hij was 2 minuten geleden nog aan het lachen en had geen idee wat er ging gebeuren. (wij ook niet).
Wat mij verbaasde is dat ik Oyama mocht troosten. De mama haalde hem van de behandeltafel en duwde hem in mijn handen. Geen probleem, lekker een beetje aandacht op een “leuke” manier.
Ik heb hem dan ook de hele weg terug naar het project mogen dragen.
 
Zijn wondje aan zijn vinger moest ik zelf nog verbinden, daar hadden ze geen tijd voor. Dus kreeg ik een goede uitleg. (en niet de mama!!) Het werd nu mijn verantwoordelijkheid, want tja ik ben namelijk een NURSE!!
 
Terug op het project moest hij voor het eerst gaan zitten. Tja, dat ging dus niet dus werd het weer op een huilen gezet. Na zijn wond met hulp van een lieve andere vrijwilliger (die de tranen mocht opvangen) te hebben verbonden heb ik hem blijkbaar in slaap getroost!
Ik had het nog niet eens door dat hij sliep, hij was voor mij alleen lekker rustig. Toen ik hem op een speciaal voor hem klaargemaakt bedje wilde leggen wat dat natuurlijk een verkeerde poging. Jammeren werd weer ingezet. Dus ben ik maar naast hem gaan liggen. Het is dat het ondertussen ook bijna bedtijd was voor de andere kindjes en mijn collega’s de bedden gingen pakken. Anders was ik ook in slaap gevallen!
 
Vandaag heeft Oyama weer pech, vinger tussen de deur. En jullie mogen drie keer raden welke vinger! Bloeden, huilen en niet troostbaar!!
Ik wilde naar de kliniek want ik kon het echt niet verbinden. Het was erg ver open en ik vermoedde dat het gehecht moest worden.
Maar de mama’s vonden het niet nodig. Als het morgen nog zo aan het bloeden was misschien, maar we waren gisteren ook al met hem naar de kliniek geweest dus nee dat werd echt te veel om vandaag ook te gaan!
Terwijl het om een heel ander probleem ging.
Ik heb zijn moeder (of nouja degene die hem op kwam halen maar even ingelicht maar deze deed ook al zo nuchter). Ik hoop dat ik er naast zat en dat het verder geen kwaad kan.
 
Ik wist niet dat ik me na bijna drie maanden nog zo druk om iets zou kunnen maken. Maar goed, niets aan te doen.
 
Nog nieuws daar in het verre Noorden?

Imke

Reactie toevoegen

Het reageren op weblogberichten is niet mogelijk.

Reacties

Dianne

Hoi Imke,

wat vliegt de tijd inderdaag snel voorbij, je hebt heel wat meegemaakt daar in een korte tijd, wat een levenservaring zeg, die nemen ze je niet meer af. Geniet nog van de laatste anderhalve week daar.
En maak je niet al te druk, je hebt al wel gezien dat de zorg daar niet te vergelijken is met hier. Nog heel veeel plezier en tot schrijfs maar weer.

Gr, Dianne

Jeannet

Hoi Imke,

leuk weer wat van je te lezen. Kijk er elke keer weer naar uit. Je maakt ook wel heel bijzondere dingen mee.
Nog even en het zit er al weer op. Geniet nog van de laatste weken
Veel plezier nog en hier in het verre noorden is alles goed!

liefs Jeannet

Marga

Hoi Imke, Leuk om weer te lezen hoe het je vergaat. Ja, ja andere culturen hebben ook andere behand elmethoden voor genezing and healing. Wees maar blij dat je in ieder geval 1x naar het ziekenhuis mocht met hem. Het zit er alweer bijna op dus geniet nog maar even heel goed daar. Hier in het hoge noorden gaat alles goed, alleen hele droge weken met weinig regen. Wel lekker hoor.
Liefs Marga

oma van der hooft

hallo!IMKE, nog vlug 'n berichtje terug aan jou, alles gelezen,je blijft tekens weer van alles beleven he? Het aftellen kan beginnen nu. Nog even ,en dan kan je MA en PA omhelzen,je zal hun wel HEEL wat te vertellen hebben, en te laten zien, enz.VOL ervaringen zal je huiswaarts keren,je hebt goede HULP en ook LIEFDE gegeven in die tijd dat je er was.PRIMA! toch? Hoop dat jullie 'n GOEDE thuisreis moge hebben. HEEL VEEL LIEFS van OMA xxxxxx.

Lisa Heethaar

Geniet nog van je laatste tijd daar..top wat je allemaal doet!!

Ursula

hey!
antwoord niet vaak, maar volg je wel met je verhalen...
wat gaat de tijd snel he... dat je alweer bijna naar Nederland komt. Ik heb erg genoten van al je verhalen en vond het leuk om je ervaringen te lezen... En ja.. zoals mijn meder al schrijft elke cultuur is anders, wij hebben het gelukkig goed, en als ik dat zo lees mogen wij blij zijn dat we in het westen geboren
Veel plezier nog ff die laate dagen en succes met de terugreis
liefs Ursula

Yvonne

Leuk! Heb je blog even bij gelezen. Leuk om te zien wat je nog allemaal hebt meegemaakt en gedaan. Dan mis ik het toch wel weer (ookal heb ik het hier in Durban heel erg naar mijn zin..)
Ik zag ook dat het nu je laatste weekje is. Jee dat gaat snel. Geniet er nog heel erg van!
Groetjes Yvonne

nwdzhcnub

online payday loans direct lenders <a href="http://paydayloans2017.com"> legitimate payday loans online no credit check</a> &lt;a href=&quot;http://paydayloans2017.com&quot;&gt; online payday loan&lt;/a&gt; http://paydayloans2017.com - online payday loan payday advance loans

Imke van der Hooft

Name: Imke van der Hooft
Leeftijd: 30

Was vrijwilliger bij Ubomi Obutsha van 14 mrt 2011 tot 03 jun 2011

Over mij:

Momenteel ben ik net afgestudeerd verpleegkundige en ik zie nu de kans om vrijwilligers werk te gaan doen. Om toch een

Meer...